അസ്തമനം

എന്റെ പ്രണയം അസ്തമിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഇനി പ്രകാശം പരത്തുന്ന ഉദയങ്ങളില്ല.
മനസ്സില്‍ കൊണ്ടുനടന്ന ആഗ്രഹങ്ങളുടെ കടല്‍കരയില്‍
ഞാന്‍ തര്‍പ്പണം ചെയ്തു,അസ്തമിച്ച എന്റെ പ്രണയത്തിനായ്‌
ദര്‍ഭയും എള്ളും കൊണ്ടു ബലിചോരുരുട്ടി രണ്ടു തുള്ളി കണ്ണീരും-
ചേര്‍ത്ത് തര്‍പ്പണം ചെയ്തു,ഇനി ഉദിക്കാത്ത എന്റെ പ്രണയത്തിനായ്‌.
ആ തീ ചൂളയില്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കാതെ പോയ മാംസം ഉരുകുനുണ്ടയിരിക്കാം
എന്റെ കണ്ണുനീര്‍ ആ തീ കെടുത്തിയിരുനെങ്കില്‍ ?
ഇനി ചോദ്യങ്ങള്‍ ഇല്ല ,ഉത്തരങളും.അവശേഷിച്ചത്
ഓര്‍മ്മകളും ആഗ്രഹങ്ങളും ചിന്തകളും മാത്രം.അവയെ കടല്‍ സ്വീകരിച്ചില്ല.
***വായനക്കാരുടെ ശ്രദ്ധയ്ക്ക്***
പ്രണയത്തിനു ശ്രാധമൂട്ടിയ ഞാന്‍ പതിനാറു നാള്‍ വ്രതത്തിന് ശേഷം മാംസം കൂട്ടി നിര്‍ലജ്ജം ചോറുണ്ടു.വിശപ്പ്‌ ഓര്‍മ്മകളുടെ മുറിവിനു നേരെ കണ്ണടച്ചു.ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കി ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നു
അത്മവിനെക്കാള്‍ എന്റെ ശരീരത്തെ!ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു ഞാനും നിങ്ങളെപോലെ ഒരു മനുഷ്യനാണെന്ന്,ഓര്‍മ്മകളെ മണ്ണ് ഇട്ടു മൂടി അതിന് മുകളില്‍ മനോഹരമായ ഹര്‍മ്യങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കുന്ന സാധാരണ മനുഷ്യന്‍ .